In the belly In de buik

February 2 has long been a day to celebrate the start of spring. In Celtic nations the day used to be called Imbolc, which is usually translated as in-the-belly. Sometimes it also explained as oimelc, which means ewe’s milk. It is indeed the time of year when the sheep are pregnant and the first lambs are born and suckled. Later, Imbolc was Christianised in Ireland into the feast of Saint Brigid. Although Brigid was a Christian saint, many of the customs associated with her holiday are reminiscent of ancient fertility rituals. Evidence from the alignment of megalithic structures in Ireland suggests the day itself was celebrated as far back as the neolithic era.

The date of Imbolc coincides with the Christian holiday of Candlemas. Candlemas is celebrated exactly 40 days after Christmas. Mary presented Jesus to God in the temple after observing a traditional 40-day period of purification, following his birth. According to the Gospel of Luke, Simeon held the baby in his arms and declared that he would be a light for the Gentiles. In western Europe, candles were blessed on this day for use in the home. These blessed candles were lit as a protection against lightning.

Other nations have their own celebrations connected to Spring. Punxsatwawney Phil, the groundhog in Pennsylvania, supposedly predicts the start of Spring, or six more weeks of winter. When Phil sees his shadow, winter will continue for another while. If he does not see his shadow, spring is near. The funny thing is that Dutch weather proverbs about Candlemas say the same: when Candlemas is bright and sunny, winter is here to stay for a few more weeks. I like weather proverbs. Of course they predict little to nothing at all, but there usually is some logic to them. It makes sense to say that a bright sunny day predicts colder weather. Bright sunny days usually give way to frosty nights this time of year. I  would not mind having a few weeks of winter at all. It is strange to see all the bulbs poking their heads up without having had as much as a little cold spell.

It is a fresh start for me, the garden and the blog as well. The previous year was busy and left very little time for gardening, let alone blogging. But I enjoyed having this diary, so I will get back to it now hopefully. Here, February 2 was a glorious, crisp, sunny sunday. It might not be spring yet. But it is in the belly, it is coming. For now, that is enough to know.2 februari is van oudsher een dag om het prille begin van de lente te vieren. In Keltische gebieden werd de dag vroeger Imbolc genoemd, wat zoiets betekent als “in de buik”.  Het wordt ook weleens vertaald als oimelc, hetgeen de melk van de ooi betekent. Het is inderdaad de tijd van het jaar wanneer de schapen zwanger zijn en de eerste lammetjes geboren en gezoogd worden. Later werd Imbolc gekerstend in Ierland als Saint Brigid’s Day. Hoewel Brigid een christelijke heilige was, herinneren veel van gebruiken op deze dag aan oude vruchtbaarheidsrituelen. Uit de opstelling van megalithische structuren valt op te maken dat de dag zelf al gevierd werd in de Nieuwe Steentijd.

De datum van Imbolc valt ook samen met de christelijke feestdag van Lichtmis. Lichtmis wordt precies 40 dagen na Kerstmis gevierd. Maria toonde Jezus aan God na het in acht nemen van de traditionele periode van veertig dagen van reiniging, afgesloten door een zuiveringsoffer. Het Evangelie van Lucas vertelt dat Simeon de baby in zijn armen hield en verklaarde dat hij het licht van de heidenen zou zijn. In West-Europa werden de kaarsen voor thuis op deze dag gezegend. Deze gezegende kaarsen werden vaak aangestoken als bescherming bij onweer.

Andere landen hebben hun eigen vieringen op deze dag, ook verbonden met de komst van de lente.  Punxsatwawney Phil, een marmot in Pennsylvania, schijnt de start van de lente te kunnen voorspellen, of zeker nog zes weken winter. Als Phil zijn schaduw ziet op deze dag, gaat de winter nog eventjes door.  Maar wanneer hij ‘m niet ziet, komt de lente eraan.  Het opmerkelijks is dat Nederlandse weerspreuken hetzelfde beweren: als het op Lichtmis helder en zonnig is, blijft de winter nog een aantal weken in het land. Ik houd van weerspreuken. Natuurlijk hebben ze weinig tot geen voorspellende waarde, het weer laat zich niet vangen op die manier. Maar er zit vaak wel logica in, een zonnige dag geeft meer kans op kouder weer. Heldere zonnige dagen geven in deze tijd van het jaar meestal vorst in de nacht. Ik zou het niet erg vinden om hoe dan ook een beetje winter te krijgen. Het is raar om de bollen overal op te zien komen zonder ook maar een weekje echte kou te hebben gehad.

Het is ook een nieuw begin voor mij, de tuin en het blog. Het afgelopen jaar was erg druk en liet weinig tijd over voor tuinieren, laat staan stukjes tikken en andere blogs volgen. Maar ik vond het altijd leuk om mijn indrukken op deze manier vast te leggen, dus hopelijk lukt het om er weer geregeld wat aan te doen. 2 februari was hier een prachtige, frisse, zonnige zondag. Het mag dan nog wel geen lente zijn. Maar het zit in de buik, het komt eraan. Dat is voorlopig voldoende.

 

In earth as in heaven

Coffee and dusty shavings raise me beyond the tides
Across dune and bridge, south by south west, I soar
Boats pass listless, I turn my back to sea
Lonely spires scattered in an empty, tidy land
Barren and naked for winter, I blow into the streets

No grave there is to find you, no silent column speaks,
Death lies distilled among the putrid slumber 0f the trees.
The coffee takes me further, the house is near.
Only the hinges squeak that you have left.
The cross you denied, hovers still above the door.

I linger in the coffee, a caged bird wails, while
The needles tick in desperation, to occupy her hands
And mind, how long before she succeeds to tread
Safely into the unknown, and leave me this shell
Of dear and useless rubble, the guise of memory

The garden I dig for small mercies. Is there a way
Through creamy mud to grab you, have you stored
A fraction of a presence, a master key, in silt
Truth screams, from the creases in my eyelids
Closed, you were there, it was real, you were home

Coffee and dusty shavings raise me beyond the tides
Across dune and bridge, south by south west, I soar
Boats pass listless, I turn my back to sea
Lonely spires scattered in an empty, tidy land
Barren and naked for winter, I blow into the streets

No grave there is to find you, no silent column speaks,
Death lies distilled among the putrid slumber 0f the trees.
The coffee takes me further, the house is near.
Only the hinges squeak that you have left.
The cross you denied, hovers still above the door.

I linger in the coffee, a caged bird wails, while The needles tick in desperation, to occupy her hands And mind, how long before she succeeds to tread Safely into the unknown, and leave me this shell Of dear and useless rubble, the guise of memory

The garden I dig for small mercies. Is there a way
Through creamy mud to grab you, have you stored
A fraction of a presence, a master key, in silt
Truth screams, from the creases in my eyelids
Closed, you were there, it was real, you were home

Midwinter basket Midwinter mandje

You know you are truly a garden enthusiast when you care to make it look nice in winter. I love it when there is something to catch your eye in all the dreariness. For this basket I used skimmia, heuchera and of course ivy. I know it is considered a pest, but it belongs to Christmas.Je weet dat je van tuinieren houdt als je ook in de winter iets gezelligs op je terras wilt hebben. Voor dit mandje heb ik skimmia, heuchera en klimop gebruikt. Ik weet dat het een plaag kan zijn, maar het hoort toch een beetje bij Kerstmis.

Magnolia x soulangeanaMagnolia x soulangeana

Magnolia x soulangeanaIf I were to see the Magnolia for the first time today, I do not think I would find it very pretty. Big, lots, and pink is usually not my thing. It is impossible to look at the Magnolia from this perspective, because the Magnolia is connected to my earliest memories. There was a huge Magnolia x soulangeana in front of my childhood home. People stopped and stared when it flowered. We dubbed the tree ‘tuliptree’ because of the shape of the flowers and the time it flowered. The actual tulip tree is a Liriodendron tulipifera (a distant relative of this Magnolia) which does not do so well in my area, probably because of the soil, but my fellow bloggers pointed out that it does fine where they live. Magnolia x soulangeana Our common Magnolia x soulangeana is a hybrid, hence the X in the name. Magnolia denudata and Magnolia lilliflora are its parents. It is more of a large shrub than a tree. When I moved here, I did not immediately see the Magnolia. I was not so garden minded yet, so the appearance of those well known pink flowers was a pleasant surprise. My own Magnolia is not the prettiest. It was stunted by the present of an extremely large conifer only half a metre away. I have removed the conifer and since then, it has grown considerably. I have had to prune a bit, there’s no other way in such a small garden. It does not take pruning very well, because it responds by producing large upright shoots with little flowers compared to the natural arching branches. What did work for me was removing its large lower branches to create space and light for my perennials. Normally it decorates my son’s birthday on the 14th of April, this year it was a bit later due to our very cold spring. There are very old Magnolia’s in the older part of our town. Looking at their size and the age of the houses, I estimate they are at least 60 years old and still growing stronger and especially wider. If you love Magnolias, but do not have the space for such a large shrub, the Magnolia stellata could be a good solution. It is smaller and more compact in its growth. Magnolias are widely known for their shortlived flower power, but I think they are pretty in summer too. They have relatively large, soft leaves with a lovely yellow colouring in autumn. Sometimes, after a warm summer, they form bright red seeds. The buds form throughout the winter and look interesting long before spring. As I write this, my Magnolia is looking its best. The first flowers are dropping though. I’ll enjoy them thoroughly this weekend and think of home, a place only to visit in the mind.

 

Magnolia x soulangeanaAls ik de magnolia vandaag voor het eerst zou zien, weet ik niet of ik ‘m zo mooi zou vinden. Groot, veel en roze is normaal niet mijn ding. Maar de magnolia maakt deel uit van mijn vroegste herinneringen. Voor mijn ouderlijk huis stond een enorme Magnolia soulangeana. Wanneer ze bloeide, stopten er zelfs mensen om er naar te kijken. Wij noemden de boom trouwens een tulpenboom vanwege de vorm van de bloemen en misschien ook wel vanwege de bloeitijd, gelijk met de tulpen. De echte tulpenboom is een Liriodendron tulipifera (een ver familielid van de Magnolia), en doet het hier in de buurt niet zo best. Maar ik hoor van andere bloggers, dat ze prima groeien bij hen, dus ik denk dat het aan de grond ligt. Magnolia x soulangeana Magnolia x soulangeana is een kruising, vandaar de x in de naam. Magnolia denudata en Magnolia lilliflora zijn de ouders. De correcte Nederlandse naam voor de Magnolia soulangeana is beverboom. Ook op deze naam valt wel wat aan te merken, want de magnolia is meer heester dan boom qua groeiwijze. Toen ik hier kwam wonen was ik nog niet zo met de tuin bezig, en had ik niet direct in de gaten dat er ook een magnolia stond. Het was een prettige verrassing om de roze bloemen te zien verschijnen. Mijn exemplaar is niet de mooiste. Ze heeft namelijk in verdrukking gestaan van een conifeer op halve meter afstand. De conifeer is verwijderd en ze is in de tussentijd behoorlijk gegroeid. Wel heb ook wat moeten snoeien. Dit verdraagt ze slecht, want ze reageert daarop met het vormen van waterlot, sterk groeiende scheuten die niet zo mooi bloeien als de buigende takken. Wat wel goed werkte, was aan de onderkant een aantal takken verwijderen. Zo kreeg ik aan de onderzijde meer ruimte voor vaste planten. Normaal versiert de Magnolia mijn zoons verjaardag op 14 april, dit jaar is ze wat later op pad door de koude lente. In het oudere deel van ons dorp staan zeer oude Magnolia’s. Kijkend naar hun grootte, en de leeftijd van de huizen, schat ik dat ze zeker zestig jaar oud zijn. Ze worden nog altijd groter en vooral breder. Als je gek bent op Magnolia, maar geen zin hebt in zo’n enorme heester, dan is de Magnolia stellata misschien een beter idee. Die is wat kleiner en compacter. Magnolia’s staan vooral bekend om hun kortdurende bloemenpracht. Maar ook in de zomer zijn ze mooi. Ze hebben vrij groot en zacht blad dat in het najaar geel kleurt. Na een warme zomer vormen zich soms rode zaden. Aan het einde van de winter vormen zich de bloemknoppen, die ook prachtig zijn. Terwijl ik dit schrijf, is de magnolia op zijn allermooist. De eerste bloemen beginnen te vallen. Nog even van genieten dus en denken aan thuis, een plaats waar je alleen nog in je geheugen naar toe kan.

Spring favouritesVoorjaarsklassiekers

Spring is bursting at the seams. The cold weather a few weeks ago is but a distant memory. There is a soft drizzle outside, but that buys me time to catch up in the virtual garden. Reading all the garden blogs on my afternoon off I can’t help thinking nature is catching up at last. Who are the spring favourites in my garden?

Carex morrowii ‘Variegata’

Carex morrowii 'Variegata'

Carex morrowii ‘Variegata’

I bought these plants, because I already had lots of perennials that disappeared during winter. This one promised permanence and structure in winter. The first two years were not very successful. Spring was dry those years, and these young plants withered away. After a very wet summer they began to grow though. The next spring, they started to flower. They have grown into considerable clumps and I have even been able to divide them last autumn. They brighten the shade en bring structure throughout the year in my other wise messy border. They do not mind frost, although I do occasionally remove a few brown leaves in spring.

Corydalis solida

Corydalis solida

Corydalis solida

This is a plant I do not expect to add any permanent structure, only transient tender beauty. I literally do not mind bending my knee to watch it more closely. It is a typical woodland plant. It takes advantage of that very brief period of time in spring, when there are no leaves yet on the trees. After flowering it withers and disappears from the face of the earth again, only to return for a month or so in spring.You can buy the roots in autumn and plant them underneath deciduous trees and shrubs. It is better to put them in water overnight before you plant them.

Overal is de lente nu losgebarsten. De kou lijkt nu al bijna vergeten. Als ik zo de blogs bekijk op mijn vrije middag, dan is de natuur aan een inhaalslag bezig. Een heerlijk regentje belet mij nu het tuinrommelen maar zorgt wel dat ik weer even kan bloggen.Wat zijn in mijn tuin twee voorjaarsklassiekers?

Carex morrowii ‘Variegata’

Carex morrowii 'Variegata'

Carex morrowii ‘Variegata’

Deze Japanse zegge heb ik ooit gekocht omdat ik wel erg veel vaste planten had die een half jaar onder de grond verdwenen. Deze Carex morrowii beloofde wintergroen te zijn. De eerste twee jaar waren ze echter geen groot succes. We hadden toen een droog voorjaar, en de jonge planten kwijnden daardoor wat weg. Na een natte zomer begonnen ze goed te groeien. Het voorjaar daarop bloeiden ze. Nu zijn het stevige pollen geworden en heb ik ze zelfs al eens gedeeld in de herfst. Het zijn heerlijk makkelijke planten. Ze staan bij mij in de halfschaduw en brengen zomer en winter structuur in mijn verder nogal rommelige border. De vorst verdragen ze uitstekend, een enkele keer haal ik er wat bruin blad af.

Corydalis solida

Corydalis solida

Corydalis solida

Een plantje dat er niet staat voor de blijvende structuur, maar enkel voor de tere, tijdelijke schoonheid. Iets waar ik graag letterlijk voor door de knieën ga. Het is een typische bosplant. Ze maakt gebruik van die periode dat het wel al lente is, terwijl het loof nog aan de bomen moet komen. Na de bloei verdroogt ze en verdwijnt ze weer onder de grond. De wortelstokjes zijn in het najaar te koop en te planten. Het is wel raadzaam ze voor het planten een nachtje in het water te leggen.

Muscari armeniacum

I like uncomplicated plants and trees, the kind that takes care of their own business when I’m busy. The same goes for bulbs, I prefer naturalising bulbs. Many naturalising bulbs are not indigenous, but do well in our climate and spread. The grape hyacinth is an excellent example. Originally from the Mediterranean and the Middle East, they revel in our soggy weather.grapehyacinths Friends sometimes ask me whether it is normal for bulb foliage to appear in autumn. Usually it concerns grape hyacinths. The answer is yes. It’s handy I think, you don’t dig them up accidentally. Grape hyacinths flower for a long time. Once they have flowered, they still look nice, even the seedheads are attractive. If you are a relaxed gardener with loose soil, and you leave the hoe in the shed, they will sow themselves. The seedlings look a bit like grass, they are very fine. It takes a couple of years for them to flower. A faster way to get more grape hyacinths, is to divide the existing clumps and plant them elsewhere. Grape hyacinths are available in white, take for instance a cultivar like “White Magic”. I think they are pretty, but in my garden these white grape hyacinths tend to disappear. Grape hyacinths are a given in my winter and spring pots and baskets, indoors and outdoors. After they have flowered, they move to the garden. They are readily available shortly after Christmas, they are cheap and do not mind a cold spring like we had this year. Most of all, I just think they are cute. You can not have too much of a good thing. At least, this holds true for grape hyacinths.

Ik hou van ongecompliceerde planten en bomen, planten die zichzelf wel redden, als ik even weinig tijd heb. Voor bollen geldt hetzelfde. Verwilderingsbollen genieten de voorkeur. Veel verwilderingsbollen zijn niet inheems, maar hebben het in ons klimaat toch zodanig naar hun zin, dat zij zich uitbreiden in de loop der jaren. Het blauwe druifje is hier een uitstekend voorbeeld van. Oorspronkelijk is het blauwe druifje afkomstig uit het Middellandse Zeegebied en het Nabije Oosten, maar ze hebben duidelijk geen moeite met ons klimaat.grapehyacinths Ik hoor af en toe weleens de vraag van vrienden, of het normaal is dat er in de herfst al bollenloof opkomt. Meestal gaat het dan om blauwe druifjes. Het antwoord is ja, en dat vind ik een van hun voordelen; je gaat tenminste niet zomaar de polletjes omspitten. Verder bloeien ze lang en zien ook de uitgebloeide bloemen en de zaadhoofdjes er aantrekkelijk uit. Als je een hele relaxte tuinier bent die weinig schoffelt, met wat lichte grond, daar zaaien ze zich zelf uit. De zaailingen lijken op grassprietjes, zo fijn. Het duurt ook wel een jaar of wat voor ze gaan bloeien. Een snellere manier om meer blauwe druifjes te krijgen, is om reeds bestaande polletjes te delen en elders uit te planten. Blauwe druifjes zijn er ook in wit, neem bijvoorbeeld een cultivar als “White Magic”. Ik vind ze erg mooi, maar bij mij in de tuin verdwijnen deze witte blauwe druifjes gewoon weer. Bij mij zijn de blauwe druifjes ook een vast onderdeel van manden en bakken, zowel binnen als buiten. Zo komen er dus ieder jaar meer bij, want daarna verhuizen ze naar de tuin. Vooral omdat ze na kerst al goedkoop te krijgen zijn, en een koud voorjaar zoals we nu hadden, uitstekend verdragen. Maar ik vind ze vooral gewoon mooi. Van iets goeds heb je niet gauw teveel, en voor blauwe druifjes geldt dat zeker.

A memory of summerA memory of summer

Life was simple,
Plants just grew
I may eat the redcurrant
I must not touch the yew.

There are ants in the sand by the shed
Working so hard, soon they’ll be dead
At night there are cats and a hedgehog comes by
I sit on the swing and I think I can fly

Days lasted endless, summer was a year
Now, closing my eyes, the world is spinning
Ever faster, around the sun she goes,
My hands look worn, there are lines in my face
I long for marigolds, their scent is a hinge
In time, to slow down the pace, of life.gardenmemories Life was simple, Plants just grew I may eat the redcurrant I must not touch the yew. There are ants in the sand by the shed Working so hard, soon they’ll be dead At night there are cats and a hedgehog comes by I sit on the swing and I think I can fly Days lasted endless, summer was a year Now, closing my eyes, the world is spinning Ever faster, around the sun she goes, My hands look worn, there are lines in my face I long for marigolds, their scent is a hinge In time, to slow down the pace, of life.

Gone with the fairiesElvendeurtje

Fairy door in tree

Fairy door in tree

It can be a bit costly to change the name of your domain, but this weekend I was seriously considering it. Always garden time, ridiculous. It’s not garden time at all. We should all be busy in the garden now, but spring has not really caught up with the calender yet. I have a partner in crime these days, my seven year old daughter. We took our refuge at welke.nl which is an awfully addictive site. So many nice ideas and I’m not a handy Helen at all. Most of these projects are bound to end up in failure in this house. We did decide to take our chances though because we had to have a fairy door of our own in our box elder maple. We are very pleased with the result. Let’s hope our fairy door invites a little magic into our daily lives. I hope the fairies will not forget to bring Spring too, along the way.

Entree

Entree

Elvendeurtje

Fairy door in tree

Het is nogal duur om je domeinnaam zomaar te veranderen, maar dit weekend overwoog ik het wel. Altijd tuintijd, laat me niet lachen. Het is helemaal geen tuintijd. We zouden nu toch lekker buiten bezig moeten zijn, maar de lente kan de kalender nog niet bijhouden. Ik heb tegenwoordig wel een tuinmaatje, mijn dochter van 7. Wij gingen lekker plaatjes kijken op welke.nl, erg verslavend! Zoveel leuke ideetjes en dat terwijl ik geen crea bea ben. De meeste van deze projecten zouden in mijn handen ontaarden in prutswerk. Maar we hebben het er dit keer op gewaagd want wij moesten zelf ook een elvendeurtje in onze vederesdoorn hebben. Het resultaat mag er zijn toch. Ik hoop dat er een beetje meer magie in ons dagelijks leven komt door dit deurtje. En laten de elven de lente niet vergeten mee te brengen, als ze toch bezig zijn.

Entree

Entree

Nomen est omenNomen est omen

Is er een kern van waarheid in dit oude gezegde? Voor mij persoonlijk moet dit wel zo zijn. Zowel mijn voornaam als mijn achternaam zijn afgeleid van bomen, de linde en de beuk. Geen wonder dat ik altijd gek ben geweest op bomen en het bos. Nomen est omen geldt zeker voor veel planten. Maar dat is omdat wij ze vaak een beschrijvende naam hebben gegeven. Het helpt om iets van Latijn te weten, want vaak (maar niet altijd) verraadt de naam iets van de eigenschappen. kasteelvanrhoon De afgelopen weken was ik druk met werk, studie, gezin. Er was weinig tijd voor tuinieren en nog minder voor bloggen. Maar genoeg is genoeg. Ik nam Puk mee naar een prachtig klein stuk bos bij het Kasteel van Rhoon. Ik was er al vaak geweest maar nog niet eerder in deze tijd van het jaar. De overvloed aan sneeuwklokjes was een verrassing. Het geluid van de snelweg en de metro is er nooit ver weg. Toch is het een stille plek. We kwamen asneeuwklokjeslleen maar vogels tegen. Verderop in het bos laten ze de boel wat meer hun gang gaan. Oud hout en omgewaaide bomen mogen blijven liggen. De klimop houdt er stevig huis. onderdebomen         Er is iets met oude bomen. Bij de weg kwam ik mijn naamgenoot weer tegen, de linde. Het zijn sterke bomen, ze barsten bijna uit de grond. Nu zijn het nog koraalrode uitlopertjes, dadelijk is er weer een weelderig bladerdak.opschotlinde Gewoon daar even onder de bomen staan, bracht me weer even bij mezelf. De lente komt. De grote jongens boven mij hadden al heel wat lentes gezien, en maakten zich niet zo druk om alles waar ik over liep te piekeren. Eigenlijk moet je altijd zo’n grote broer dichtbij hebben, om je te helpen herinneren dat het meestal niet zo belangrijk is.

 

Is there any truth to this old saying? For me personally there must be. Both my first name and my last are derived from trees, the linden and the beech. No wonder I have always loved trees and forests. kasteelvanrhoon Nomen est omen does certainly ring true for many plants, but that’s because we have named them. It is helpful to have some knowledge of Latin, because often their names betray a little of their nature. I have been busy studying the last weeks. I had little time for gardening, and even less for garden writing. Sometimes you need a break though. I took little Puk to a manor and surrounding copse wood nearby. I had been there before, but never in this time of the year, and the abundance of snowdrops was a very welcome surprise.sneeuwklokjes It is a lovely little wood. The sound of the roads and the metro is never absent, but it is still a haven of peace. We did not meet anyone during our walk, except for the birds. Further down the path, the little wood is left to its own devices. The ivy reigns here. onderdebomen       Old trees add a little magic to a place. Down by the road I ran into my namesake, the linden. It is a vigorous tree, bursting from the ground. I love the little red tips now and the lush foliage in summer. opschotlindeJust being under the trees for a little while, reminded me of simple truths. Spring is coming. The linden trees have been there for decades and have seen many springs. They were not much bothered by my worries. Anyone should have a tree nearby, to remind them of their own pettiness. I know at least I need such a reminder every once in a while.

False start Valse start

I had just finished moving the garden furniture, pulled the bulbs out by staring and now there is yet another very cold weekend on the way… I’d loved spending the weekend puttering outside, but I have chosen to stay in for now. Easter is on the way!

Net de tuinstoelen weer buiten, de bollen worden uit de grond gekeken maar dan ineens toch nog een heel koud weekend voor de boeg… Hoewel ik graag de boel buiten gezellig had gemaakt, beperk ik me nu even tot binnen. Pasen komt eraan!

SpringLente

Welkom lente

Welcome spring

Sometimes a gardener has to be like the early Spring flowers. After a long winter there’s no huge display, just quiet enjoyment and opening yourself up to receive as much sunlight as you possibly can. Spring arrives rather late in my shady garden but the snowdrops and crocuses have finally caught on.

Crocus

Crocus

I have different kinds of crocuses, botanical and cultivars. I have noticed cultivars flower a bit later than the species. I started to plant bulbs in my garden four years ago. I have added a few every year. This year I get the idea they are finally spreading themselves a bit, which is very welcome. I would love a crowded spring bulb garden.There’s a catch, you have to be extra careful and early with clearing the remnants of last season. Despite being quiet online, I have been busy though, my list of jobs can soon be found in the Calender for March.

Welkom lente

Welkom lente

Soms moet de tuinliefhebber net zo zijn als de eerste voorjaarsbloemen. Na zo’n lange winter heb ik even geen uitgebreid verhaal, maar ben ik even stilletjes aan het genieten en zoveel mogelijk zonlicht aan het opvangen. De lente is altijd net iets later in mijn schaduwrijke tuin, maar nu zijn de krokussen en de sneeuwklokjes er dan ook eindelijk.

Crocus

Crocus

Ik heb verschillende krokussen, botanische en cultivars, ik merk dat de cultivars net wat later op pad zijn nog. Vier jaar geleden ben ik begonnen met bollen planten, en ieder jaar doe ik er weer een beetje bij. Dit is het eerste jaar dat ik begin te merken dat ze zich wat verspreiden, eindelijk! Ik zou graag zo’n volle bollentuin hebben in het voorjaar maar dat duurt even. Een nadeel heeft het wel, je moet extra voorzichtig en vroeg zijn, met de rommel van het vorige seizoen opruimen. Ik ben stil geweest online, maar stil gezeten heb ik niet, mijn klusjes vind je gauw bij de kalender voor maart.

The makings of a good garden Wat maakt een goede tuin

What makes a garden a good garden? Plants of course :-), that is a given for me. But apart from that? You’d say this is highly personal, according to personal preferences. I think there is more to it than that. I have seen a lot of different gardens, in all styles, shapes and sizes when I did the garden maintenance. In some gardens you immediately feel welcome and comfortable, others are chilly, inhospitable places. It has little to do with my own taste, or even the level of maintenance. Even the shabbiest gardens can still be a welcoming space.

A couple of years ago there was an article in Dutch gardening magazine Groei en Bloei which explained some basic principles in the layout of a succesful garden. In a Dutch garden park they have literally built the same garden a couple of times to illustrate this principle. I have studied a little garden design but I don´t think I have the spatial visualisation ability to determine what makes a space work or not. That is probably the gift of a good designer, to visualise a space where other people feel comfortable, without them truly knowing why. My appreciation for a place comes exclusively from the feel I get at a certain place. I like it when a garden has an sense of intimacy. That is actually the origin of the word “garden”, an enclosed, safe place to be. A home around your home.

I do know that there is no better way to achieve this feeling than by planting shrubs and trees, and of course a hedge. Although I’m still working on the hedge list, it is on the site now and I’ll add and translate along the way.

Wat maakt een tuin een fijne tuin? Planten natuurlijk :-), dat is vanzelfsprekend. Maar daarnaast? Je zou zeggen dat dit een kwestie van smaak is, afhankelijk van persoonlijke voorkeur. Ik denk dat er meer speelt. Ik heb heel veel verschillende tuinen gezien, in allerlei stijlen, vormen en afmetingen, toen ik nog tuinen onderhield. In sommige tuinen voel je je direct welkom en op je gemak en andere zijn kille, ongezellige plekken. Dat had meestal erg weinig met mijn persoonlijke smaak te maken, of met de staat van onderhoud. Zelfs de armoedigste tuinen konden prettig aanvoelen.

Een paar jaar geleden stond er in Groei en Bloei een artikel dat een aantal basisprincipes van een prettige tuin behandelde. In de Tuinen van Appeltern hebben ze letterlijk een aantal keer dezelfde tuin gebouwd om deze principes te illustreren. Ik heb een klein beetje kennis van tuinarchitectuur maar heb niet het ruimtelijk inzicht om te analyseren wat goed werkt in een ruimte of niet. Dat is de gave van een goede ontwerper; een ruimte visualiseren waar anderen zich prettig voelen, zonder dat ze precies weten waar dit aan ligt. Mijn waardering voor een plek komt volledig voort uit het gevoel dat ik daar krijg. Ik vind het fijn als een tuin een bepaalde intimiteit heeft. Dat is ook de oorsprong van het woord “tuin”, een besloten, veilige en zelfs omheinde plek. Een thuis om je thuis heen.

Ik weet wel dat je dit gevoel kan creëren door bomen en heesters aan te planten en de ruimte te geven, en natuurlijk een haag. Ik ben nog volop bezig aan de hagenlijst, maar hij staat nu online en ik zal er gaandeweg aan werken.

Hedge fundHedgefonds

One of the words that keep coming up in the news about the financial world is a hedge fund. I still do not really understand what a hedge fund is. The word hedge fund for me still makes me think of well…, a hedge. Now I’m thinking of it, to some extent a hedge can also be compared to a fund or a financial product of some kind. In the beginning you invest time, effort and also money. Once established, it needs a little maintenance. Some hedges are almost indestructible, rock solid investments if you like, others do their job for a few decades, and then they’re done. Just like in the financial world, disaster can strike, and leave you with empty hands. It happened to us when we bought the house, the Leylandii hedge died on us and at least 40 metres of hedge had to be replanted.
On the whole, however, I’d say a hedge is a great investment. Enjoyment is almost guaranteed, not only for yourself, but also for the birds, insects and other inhabitants of your garden. Talk about return on investment!

Ligustrum ovalifolium

Ups and downs in a hedgefund

I used to do a little garden maintenance while my small children were at school, before I went back to an office job. A recurring chore was trimming the hedges. I was never very good at it, luckily I had a colleague who was. He trimmed them so neat, it looked like I had been done by a award winning hairdresser. I did get a good sense of what the challenges and advantages are in the most common species, though. I really cannot say what my favourite hedge is, they all have their quirks and perks. Friends and family often ask me what would be a good hedge for them. My answer usually is: depends….what you expect from a hedge. How much money do want to spend, are you willing to be patient or trim a lot? I’m working on a chart with characteristics of various hedges. I’d love to hear which species are your favourites and why.

Een van de woorden die terugkeren in het financiële nieuws is hedgefonds. Ik begrijp nog niet helemaal hoe zo’n hedgefonds in zijn werk gaat. Het woord hedge doet mij als tuinier vooral denken aan een… heg natuurlijk. Maar als je er over nadenkt, kan een heg inderdaad goed worden vergeleken met een fonds, of een financieel product. In het begin investeer je tijd, moeite maar zeker ook geld. Als de haag er eenmaal staat, heeft het ook z’n onderhoud nodig. Sommige hagen zijn vrijwel onverwoestbaar, veilige beleggingen dus en kunnen zeker een mensenleven mee. Anderen doen het twintig jaar uitstekend, en dan is het ook wel weer over. En net als in de financiële wereld, kan het noodlot ook toeslaan. Toen wij dit huis kochten, ging de Leylandii haag dood en moest er in een keer zeker 40 meter heg worden vervangen. Ik denk wel dat een heg een redelijke goede investering is, over het algemeen. Vrijwel zeker zul je er zelf plezier van hebben, maar ook de vogels, insecten en andere bewoners van je tuin zijn er blij mee. Dat is toch pure winst!

Ligustrum ovalifolium

Pieken en dalen in een hedgefonds

Voordat ik terugging naar mijn kantoorbaan, heb ik een poosje tuinonderhoud gedaan voor derden, wanneer de kinderen naar school waren. Een terugkerend klusje was het snoeien van de hagen. Ik was er nooit zo’n held in, maar ik had gelukkig een collega die het wel heel goed kon. Hij snoeide ze zo strak, dat het leek alsof een prijswinnende kapper langs was geweest. Maar in die tijd heb ik wel een redelijk idee gekregen van de uitdagingen en voordelen van de meest voorkomende soorten hagen. Ik kan nu niet echt zeggen wat mijn favorieten zijn, ze hebben allemaal wel iets. Vrienden en familie vragen vaak wat een goede haag voor hen zou zijn. Mijn antwoord is: Hangt er vanaf….wat je van een haag verwacht. Hoeveel geld wil je eraan uitgeven? Ben je bereid geduldig te zijn? Vind je het geen probleem om veel te snoeien? Ik werk aan een overzichtje dat de eigenschappen van hagen naast elkaar zet. Ik zou het leuk vinden om van jullie te horen wat jullie favorieten zijn en waarom?

Sowing Verbena bonariensisVerbena bonariensis zaaien

official start of the sowing season

official start of the sowing season

I can’t keep myself from sowing, although it is still a bit early. With Verbena bonariensis (tall vervain) I am willing to take my chances. It must be considered a perennial in many places, but it is not here, on the heavy clay. It simply disappears. They sow themselves between the cracks of the paving but I have never been able to move them alive. They like loose, light soil and that is why I sow them in sand mixed with potting soil. I do not actually buy seeding soil, I use old potting soil that has been used for a season, mixed with sand. I know that it is not advised by many people because of the risk of viruses and fungi, but it usually works out fine here. I add a little extra sand for Verbena bonariensis, because it especially likes light soil. I love Verbena bonariensis: their loose, almost see through presence in the garden en the electric purplish flowers that attracts so many insects. I have heard they are easy to take cuttings from as well in late Summer. I will have to give that a try if I manage to grow these.

 

official start of the sowing season

het zaaiseizoen is nu echt begonnen

Ik kan het zaaien toch niet laten, al is het nog wat vroeg. Met de Verbena bonariensis durf ik het wel aan. Dit is eigenlijk een min of meer vaste plant op veel plaatsen. Maar hier op de klei verdwijnt ie gewoon. Een enkele keer zaaien ze zich tussen de stenen weer uit maar daar krijg ik ze nooit heelhuids vandaan. Verbena bonariensis heeft een voorkeur voor zanderige, lichte grond. Om te zaaien heb ik mijn normale zaaigrond gebruikt met wat extra zand er doorheen gemengd. Zaaigrond koop ik nooit. Ik gebruik meestal fijne potgrond waar al een vol seizoen planten in hebben gestaan, dus inmiddels arm aan voedingsstoffen. Dat gaat meestal prima. Voor de Verbena gaat er dus wat extra zand bij, want die houdt dus echt heel erg van lichte grond. Ik ben gek op Verbena bonariensis; het is een lichte, luchtige aanwezigheid in de tuin met bijna fluorescerend paarse bloemetjes, waar veel insecten op afkomen. Het schijnt overigens dat ze ook heel goed te stekken zijn in het najaar. Mocht het lukken om er een heleboel van op te kweken, dan kan ik dit ook nog eens proberen.

For the love of gardening Tuinliefde

I aim to write only about gardening that I know, have seen, tried or experienced in any other way. If it is pure information people want to read, they are much better off in other corners of the internet. The winter is long however and subjects to write about are wearing thin in my smaller garden. What is worse is that I don’t get to do any real gardening. I truly miss it in the depths of winter. It made me think what it actually is that I love about gardening. The only other thing I never get tired of, is the company of my own family, and my pets. No matter what happens in my life, the garden is there. It is a hobby with a life of its own. You can go away for a week or two, or just be too busy to actively garden for a while. The garden will happily go on and as soon as you have the time, it will surprise you with its own development. It is the kind of satisfaction you can only get from other living things, I think.

winter basket

wintermand met blauwe druifjes

To cheer myself up I added a little premature spring to the basket I made in November. Grape hyacinths are sturdy and will not mind the occassional sleet we are having now. All of a sudden it has turned out to be a lovely afternoon and spring feels near!

winter aconites

Eranthis hyemalis

 

These are officially the first flowers of the new gardening season here, the winter aconites (Eranthis hyemalis). My snowdrops are in a darker corner of the garden so they need a little more time.

Ik probeer over zaken te schrijven die ik op zijn minst zelf heb gezien, ondervonden of heb meegemaakt. Als mensen pure informatie willen, dan zijn er op het internet betere plaatsen te vinden. Nu de winter voortduurt, merk ik wel dat de spoeling van de onderwerpen wat dun wordt in mijn kleine tuin. Erger is dat ik het tuinieren zelf erg mis. Dat deed mij denken wat het nu eigenlijk is dat ik tuinieren zo leuk vind. Het enige andere waar ik eigenlijk nooit genoeg van heb is het gezelschap van mijn gezinnetje en mijn huisdieren. Wat er ook gebeurt, de tuin blijft leuk en zorgt toch ook min of meer voor zichzelf. Als je een week of twee geen tijd hebt en je begint er weer aan, dan wordt je altijd weer verrast door de ontwikkelingen. Het is het soort voldoening dat je enkel krijgt van levende dingen, denk ik.

winter basket

winter basket with grape hyacinths

Om mijzelf wat op te vrolijken heb ik een beetje voorbarige lente toegevoegd aan de mand die ik in november maakte. Blauwe druifjes zijn sterk en vinden die natte sneeuwbuien niet zo erg. Ineens is het nog een prachtige middag geworden, en lijkt de lente heel dichtbij!

winter aconites

Eranthis hyemalis

Dit zijn trouwens officieel de eerste bloemen van het nieuwe tuinseizoen hier, de winteraconiet. De sneeuwklokjes staan wat donkerder dus dat duurt nog even.

Asparagus densiflorus ‘Sprengeri’Asparagus densiflorus ‘Sprengeri’

Zou dit het nu zijn wat de winter betreft? Mij maakt het niet veel uit. Ik heb zelf wel weer volop zin in het voorjaar, maar gun de kinderen nog wel wat meer schaatsplezier. Nu het heel eventjes niet zo koud is, ben ik de kamerplanten aan het verpotten. Ik heb geen grote collectie kamerplanten. Ik was er vroeger helemaal niet zo’n fan van, ze hebben veel verzorging nodig, in tegenstelling tot de tuin, die zichzelf vaak wel bedruipt. Meestal kon ik ze na een jaar of zo weer vervangen. Maar het groepje dat hier nu staat, zijn echte volhouders. Of ik zorg er beter voor, dat kan natuurlijk ook. Eerlijk is eerlijk, ik heb nu ook vooral veelvoorkomende kamerplanten die niet te moeilijk zijn. asparagus2asparagus1 Een van mijn favorieten is de Asparagus densiflorus ‘Sprengeri’, met z’n fijne, kantachtige blad. Als hij te hard naar mijn zin groeit, knip ik er gewoon wat blad af voor bij een boeket. Ieder jaar krijgen ze een verse, grotere pot, met nieuwe grond. Ze zijn nabije familie van de Asperge die je eet. Net als de eetbare Asperge, hebben ze een sterk, vlezig wortelstelsel. Dat is waarschijnlijk de reden dat het zulke sterke, weinig veeleisende kamerplanten zijn. Deze jongens hebben zelfs uitgebreid gebloeid dit jaar en droegen rode besjes. In een droge kamer kunnen ze soms wat gelig of bruinig worden. Wat dan heel goed helpt is om ze een middagje buiten in de regen te zetten, wanneer het tenminste niet zo koud is. Andere planten vinden dit trouwens ook wel lekker. Langzaam maar zeker worden ze een slachtoffer van hun eigen succes, want binnenkort kunnen ze niet meer in een pot die op de vensterbank past.   Misschien manlief maar eens heel lief aankijken en vragen of hij bredere vensterbanken wil maken voor me. :-)

Will this be all the winter we are getting, I wonder. I do not mind either way. I would love to get busy again, but I also wish the children another skating episode. For now, while it is not so very cold, I take care of my houseplants. This collection is by no means extensive or impressive. I was never much of a houseplants enthusiast, I always felt they are a bit needy. They are needy still, but I’m growing into it. I used to have to buy houseplants every year or so. This bunch I have now, is so tenacious that they are starting to feel like friends. To be honest, they are all very mundane plants. asparagus2asparagus1 My asparagus fern (Asparagus densiflorus ‘Sprengeri’) is a favourite. It has fine, almost lacy foliage. When it grows too fast, I cut of the long runners to use in flower arrangements. They get a bigger pot every year wit fresh new potting soil. They are closely related to the asparagus you eat. Like that plant, they have an extensive, fleshy root system. That is probably why they make such strong undemanding houseplants.   These fellas have even flowered this year and have grown little red berries. In a dry room their foliage sometimes turns a bit yellow. I have not been able to do this for a while, but they respond very well to being put outside in the rain. They are slowly becoming victims of their own success, because very soon they will no longer be able to fit in a pot that fits our windowsill.   Maybe I should ask the lord of the manor in my sweetest voice to make the windowsills a bit bigger. :-)

Silent disaster Stille ramp

I’m not much of an activist. But I feel strongly enough about this cause, and so should everyone else, I believe. Bees and other pollinating insects are dying in large numbers. There is evidence certain pesticides are to blame. If the bees go, eventually we’ll all go. You can sign a petition to back members of European parliament who want to ban the use of these pesticides.
http://www.avaaz.org/en/hours_to_save_the_bees/?cyAwubbIk sta niet zo gauw op de barricaden. Maar dit vind ik belangrijk genoeg om even onder jullie aandacht te brengen. Er is sprake van veel bijensterfte de laatste jaren en er is bewijs dat bepaalde pesticiden daar mee te maken hebben. Als er geen bijen meer zijn, is het voor ons ook niet best…. Je kunt hier de petitie tekenen die leden van het Europarlement kan steunen om aan te dringen op een verbod op deze middelen.
http://www.avaaz.org/en/hours_to_save_the_bees/?cyAwubb

Bridal crownBridal crown

It is a shame (or a blessing?) you can’t smell blogs. These daffodils were a present for my birthday and they have been cheering my house for more than two weeks now. They must be a double flowered variety of Narcissus ‘Bridal Crown’. Their fragrance is almost obscene, even stronger than the Hyacinths, which can hardly be called modest itself. They will move to the garden in a while. They do not always return the next year, the ordinary yellow daffodils seem stronger. If they don’t return, it will be a pity but a thing of beauty cannot always be a joy forever.paperwhitesHet is zonde (of juist fijn?) dat je een blog niet kan ruiken. Deze narcisjes waren ‘n cadeautje voor mijn verjaardag en ze fleuren nu al twee weken de huiskamer op. Het is waarschijnlijk een dubbelbloemige varieteit van de zogenaamde paperwhite narcis (correctie: het is de Narcissus ‘Bridal Crown’). Hun geur is bijna onbetamelijk, zelfs sterker dan de geur van de hyacinthen, die toch ook niet bescheiden is. Over een poosje verhuizen ze naar de tuin. Helaas komen ze niet altijd terug het volgende jaar. De gele narcissen lijken toch iets sterker. Als deze niet terugkomen, zou het heel jammer zijn, maar niet alle mooie dingen zijn bedoeld om te blijven bestaan.

Cat repellentKattenschrik

This morning I was walking little Puk, who is not quite so little anymore. We do not go very far of late, because of the cold. We passed by a garden laden with topiary, but precious little else. Even the ground underneath the box shapes was completely covered with gravel. The owners must have been very afraid that some wayward weeds would dare to rear their ugly heads. Puk started barking. He does that a lot now, clearly he is enjoying the power of his growing voice. It turned out, he had good reason to bark though. I heard a very high, almost inaudible, beeping sound and saw a little blue light from underneath the topiary. Clearly, it was some kind of cat repellent device. There were also sataysticks pointing out around every bush.

It does not bother me that people would try to keep out cats this way. Cats here usually have owners, and they are very welcome anywhere else. Their visits must be extremely annoying to someone who dislikes them. There are heated debates all over the internet about the freedom of cats to roam anywhere they please. As a dog owner, but also a servant of two cats, and a bird lover, I really cannot take sides in this debate.

Puk is also a very effective cat repellent device, although it does not work on ours

Puk is also a very effective cat repellent device, happily it does not work on ours

The cat repellent device, however, is criminal. It must bother wildlife like birds and hedgehogs, who have very sensitive hearing too. Pity though, I do not think people like that know what they are missing. Their garden could give life to other creatures, instead of giving enjoyment to themselves alone. Live a little, I say, and let others live too.

Vanmorgen liet ik kleine Puk uit, die trouwens niet zo klein meer is. Op het moment lopen we niet zo ver, vanwege de kou. We kwamen langs een tuin vol met snoeivormen, maar verder was het nogal steriel. Zelfs de grond onder de buxus was afgedekt met grind. De eigenaren waren vast erg bang dat het onkruid zo brutaal zou zijn om zich te laten zien. Puk begon te blaffen. Dat doet hij nu veel, hij heeft duidelijk ontdekt hoe stoer dat klinkt. Dit keer had hij echter een goede reden. Ik hoorde een hoge, bijna onhoorbare piep en zag blauwe lichtjes vanonder de bollen komen. Het was duidelijk een soort kattenafschrikmechanisme. Ook stonden er satéprikkers onder de struiken.

Ik vind het op zich niet zo raar dat mensen de katten proberen weg te houden. De katten hier in de buurt hebben vrijwel zonder uitzondering een goed huis, en ze kunnen ook wel ergens anders terecht. Als je een hekel hebt aan katten, is het ongetwijfeld vervelend als ze almaar komen krabben in je tuin. Het internet staat bol van de verhitte discussies over de verworven vrijheid van katten om overal rond te banjeren. Als hondeneigenaar, kattenpersoneel maar ook vogelliefhebber, kan ik veel standpunten wel een beetje invoelen.

Puk is also a very effective cat repellent device, although it does not work on ours

Puk is ook een effectieve kattenschrik, maar op die van ons werkt het gelukkig niet

Die kattenschrik is echter crimineel. Zo´n ding schrikt ook de vogels en de egels weg, die ook een zeer gevoelig gehoor hebben. Jammer, ik geloof niet dat zulke tuiniers weten wat ze missen. Hun tuintje zou ook een waardevolle plek voor andere levende wezens kunnen zijn, in plaats van alleen een plezier voor henzelf. Leven en laten leven, vind ik.

Celebrating the seasonsDe seizoenen vieren

Sometimes the Jehovah’s witnesses come by our house. When I do have the time, I usually have a chat with them instead of slamming the door into their faces, like most people here seem to do. They are usually friendly people and it always interests me why people believe certain things, especially when they are so convinced of something so elusive. I envy people with deep religious convictions. It must be a great comfort to them. Apart from all the other reasons, I could never become a Jehovah’s witness, due to their stand on the “natural” holidays like Christmas and Easter.

So, I’m a pagan. Celebrating the seasons and relishing the moment is essential to me, and to many other people as well. That’s what makes you feel connected to something larger than yourself, which is one possible literal meaning of the word religion (re (again) + ligare or “to reconnect”).

I love the birds singing in the morning, the sharp light green of young plants, the splendour of summer, the earthy smell of pile of leafs and the crisp air of  frosty evening.

The old church was smarter when it came to this, even though they were wrong on many other counts. They connected all these celebrations to their own, and we still celebrate them, covered in a Christian sauce.

If there turns out to be a God after all, I hope he will not mind me rejoicing more in his everchanging creation, than in any abstract concept of Himself.Ik praat weleens met de Jehova’s getuigen die langs de deuren komen. Het zijn meestal aardige mensen, dus dan kan ik het niet over mijn hart verkrijgen om de deur in hun gezicht te duwen. Bovendien interesseert het mij waarom mensen vol overgave in niet tastbare dingen geloven. Ik heb mensen vaak die zekerheid in hun leven benijd. Nu ben ik er wel achter dat ik in elk geval nooit een getuige van Jehova zou kunnen zijn. Los van alle andere bezwaren, zou ik geen geloof willen hebben dat het vieren van natuurlijke fenomenen uitsluit.

Ik ben een echte heiden; de seizoenen vieren is voor mij essentieel, en ik denk voor veel anderen ook. Daardoor voel je je juist verbonden met iets dat groter is dan jezelf, een groter geheel. Dat is overigens zelfs een (mogelijke) letterlijke betekenis van het woord religie: religare (opnieuw binden, goed binden, verbinding).

Ik hou van vogelgezang in de vroege morgen, het felle lichtgroen van jonge plantjes, de overdaad van de zomer, de aardse geur van een stapel bladeren en de tintelende koude lucht van een bevroren winteravond.

Wat dat aangaat deed de katholieke kerk het slimmer al zijn ze voor het overige het spoor ondertussen behoorlijk bijster geraakt . Zij verbonden al die feestdagen aan de kerkelijke, en zie nu, wij vieren ze met hun sausje er overheen nog altijd.

Als er toch een persoonlijke God blijkt te zijn dan hoop ik maar dat hij het mij niet kwalijk zal nemen dat ik meer genoegen heb gehad in Zijn altijd veranderende schepping dan in zo’n abstract beeld van Hemzelf.

OrchardBoomgaard

Yesterday, while I was walking through the orchard near our house, I remembered a course I took with school in 2010, how to prune fruit trees. It was planned for January, but postponed due to the weather. In February it was winter still, and the course went ahead anyway. Other wise it would be too late to prune the trees at all. It was snowing and windy, a bit like today. It was o.k. as long as we were busy pruning. One of the teachers liked giving long talks as well, and after a while I thought I would never be able to move my feet again. I don’t remember how I was able to drive home, and I spent at least 20 minutes in the shower trying to defrost. I learnt a lot though. I’m glad I don’t have a fruit tree to prune right now. :-)

Friends and relatives usually ask me about pruning. I have started a chapter on this site discussing pruning. It is not ready yet, but I will add to it as we go.Toen ik gisteren door het boomgaardje bij ons in de buurt liep, moest ik terug denken aan een snoeicursus hoogstamfruitbomen die ik wij in 2010 met school deden. In eerste instantie was deze gepland in januari. Maar aangezien het toen verschrikkelijk koud was, werd de cursus uitgesteld. In februari bleef het echter winteren en ging de cursus toch door, anders werd het te laat om de fruitbomen te snoeien. Het sneeuwde, en waaide, een beetje zoals nu. Zolang we aan het werk werden gezet viel het wel mee. Een van de docenten was echter wat langer van stof en toen we een poosje stil stonden, dacht ik dat ik mijn tenen nooit meer zou kunnen bewegen. Hoe ik ooit thuisgekomen ben met de auto, geen idee, en ik heb zeker twintig minuten onder de douche gestaan om te ontdooien. Blij dat ik geen fruitboom te snoeien heb in mijn tuin. :-) Even goed waren het wel leerzame dagen.

Omdat de meeste vragen die ik krijg van familie, vrienden en kennissen over snoeien gaan, ben ik begonnen aan een apart hoofdstukje snoeien op deze site. Het is nog niet gereed, maar zal in de loop van de tijd verder worden uitgebreid.

Box leaf honeysuckle and other hardy shrubsStruikkamperfoelie en andere makkelijke struiken

Winter is truly here, and a gardener has nothing to do but watch. I have noticed that the shrubs in the public greens are holding their own. Often they are dismissed as boring plants. I think that has more to do with the way they are used.

Japanese quince in the snow

Chaenomeles speciosa

They are hardy and uncomplicated, and this Cotoneaster x suecicus and this Chaenomeles speciosa are all the more striking in the snow. Planted in unimaginative rows, they do not draw much attention to themselves. The Cotoneaster can be used in little hedges or next to a driveway. The Chaenomeles can also be trained along a wall or a pole.

Box leaf honeysuckle

Another highly underestimated shrub is the boxleaf honeysuckle (Lonicera nitida). Granted, it is not as refined as box. But it does grow woody twigs quickly, ensuring it will not collapse underneath the snow.

Lonicera nitida
Lonicera nitida

It can be used in many different ways. In France I have seen it as a very long hedge. I also saw it used as a spatial element in a large garden. Around here, children also use it as a trampoline, and still it rallies. :-) There was a small boxleaf honeysuckle when I moved in here underneath the trees. It is a place where hardly anything will grow, but the box leaf honeysuckle marches on. I have shaped it into a kidney shaped element this year. I like the way it responds to pruning. It does not need any gentle treatment like box (no pruning in sun and when frost is expected). It does not own the fragile beauty a common honeysuckle does, which is a very distant relative. It is very reliable though. It is also very easy to propagate by means of grafting, I have found. When we were working on the garden in the beginning, part of our shrub was covered by soil. When I removed this two weeks later, the twigs that had been covered had already started to grow. I think it is possible to create a very attractive garden with shrubs that are normally only used in public greens and parks.Nu de winter echt daar is, kan een tuinliefhebber niets anders doen dan kijken. Wat mij nu vooral opvalt is dat de struiken in het openbaar groen zich zo goed houden. Veel mensen vinden dat vaak saaie planten, maar dat heeft denk ik meer te maken met hoe ze worden toegepast.

Japanese quince in the snow

Japanese quince

cotoneaster

Cotoneaster x suecicus “Coral Beauty”

Oersterk zijn ze zeker en deze Cotoneaster x suecicus en deze Chaenomeles speciosa (Japanse kwee) vallen in de sneeuw alleen maar meer op. In saaie rijtjes trekken ze normaal gesproken misschien niet direct de aandacht. Maar de Cotoneaster is ook heel goed te gebruiken in een haagje of in blokbeplanting. En de Chaenomeles is prachtig als leiplant, tegen een paal of een muur.

Struikkamperfoelie

Maar wat ik echt een zwaar onderschatte plant vind, is de struikkamperfoelie (Lonicera nitida). Toegegeven, hij is heel wat minder verfijnd dan de buxus. Maar doordat hij al snel houtige twijgen ontwikkelt, zakt hij ook niet onder een sneeuwbui in elkaar.

Lonicera nitida

Lonicera nitida

Hij is op allerlei manieren toe te passen. In Frankrijk heb ik ‘m als tientallen meters lange haag gezien. In een prachtige landschapstuin waar ik werkte, als blokbeplanting. Hij wordt ook als springkussen door de kinderen gebruikt in de plantsoenen hier. :-) In mijn eigen tuin heb ik van een klein miezerig plukje onder een boom een niervormig blokje laten groeien. Dat is een plek waar niets wil groeien, maar de struikkamperfoelie houdt vol. Wat ik ook prettig vind, is dat de plant zo snel en goed reageert op een snoeibeurt. Sinds dit jaar knip ik ‘m heel regelmatig, om de vorm steeds meer te laten uitkomen. Zo voorzichtig als je moet zijn bij het snoeien van buxus (niet in de zon, niet wanneer het kan gaan vriezen etc.), zo hardvochtig kan je zijn met de struikkamperfoelie. Hij heeft weinig van de sprookjesachtige schoonheid van de gewone kamperfoelie, zijn verre achterneef. Maar ik vind het een uitblinker qua betrouwbaarheid. Ook is hij uitgesproken makkelijk te vermeerderen, heb ik gemerkt. Toen onze tuin op de schop ging, werd een deel van de struik bedolven onder de aarde. Toen ik na twee weken de aarde verwijderde, hadden de takjes die bedolven waren, al opnieuw geworteld. Ik denk dat het heel goed mogelijk is om een aantrekkelijke tuin te maken met heesters die normaal gesproken alleen in het openbaar groen worden toegepast.

Going for a walk De grienden

griend4The garden is sleeping now. We’re still going outside though. Before the snow started to fall, we took a stroll close to home. This area is called a ‘griend’, which is an copse wood outside the dike. griend3These willows are cropped short every other year or so. The area is quite unique, the water is fresh but water levels change with the tides. In summer, it harbours all kinds of wildlife, mostly birds, and uncommon plants. Now it is quiet, just like the garden, but still pretty.

Ferns taking advantage of the willow's nooks and crannies

Ferns taking advantage of the willow’s nooks and crannies

korstmossen

lichens

griend4Tuinieren is er even niet bij. Maar we gaan natuurlijk wel naar buiten. Voor de sneeuw viel wandelden wij weer eens in de Rhoonse grienden, een bijzonder cultuurlandschap dichtbij mijn huis. griend3 Voor degenen uit andere contreien: een griend is een buitendijks stuk land waar hakhout groeit, zoals hier deze wilgen. Om de zoveel jaar wordt er weer een stuk geknot. De grienden zijn vrij uniek: het is een zoetwatergetijdegebied. In de zomer gonst het van het leven (vooral vogels) en van de bijzondere planten. Nu is het er stil. Maar ook mooi, toch?

korstmossen

Korstmossen

Ferns taking advantage of the willow's nooks and crannies

Varens zoeken een plekje in de hoekjes van de bomen

RedcurrantAalbessen

Growing your own vegetables can be difficult, I find. Small fruit could not be easier though. Even in my small, shady garden, I have had great success, without much of an effort. Blackberries and redcurrants hardly ever make it to the kitchen, my children pick them as a snack while playing outside.

The redcurrant bush is very easy to grow. All it needs is a proper place, preferably in the sun for at least part of the day. I do not even have to look at it during the summer. All it needs is a little pruning, during winter. I did this last week, just before Jack Frost arrived. They will also be grateful for compost. Someone asked me how they should be pruned. There are very intricate and detailed descriptions how you should prune them, with diagrams and all. But these bushes never look like my sorry little bush, so I have my own take on things. This is what I know: last year’s new shoots are the ones that will bear fruit the coming summer. You prune them a little. If you can see the buds, try to prune where a bud is pointing towards the outside the bush.

 These young shoots look distinctly different from the older wood. They are grey, whereas the old branches are a dark brown.

These young shoots look distinctly different from the older wood. They are grey, whereas the old branches are a dark brown.

branches

Branches that grow into each other should be removed as well.

Also you want to keep the bush open so all the fruit will ripen.

My specimen is still young and I want it to grow tall, so that’s all I do with it now. With older bushes it can be necessary to prune more, to stimulate new growth. I have seen many people covering these bushes with nets to protect the fruit from the birds. I could not be bothered.  The birds are not quite as forward in my garden, because of the cats. On the odd occassion a bird does eat from these bushes, they are very welcome to it. This bush is the cultivar ‘Jonkheer van Tets’, its fruits are quite early, so we get to eat them before the summer holidays.

Groente kweken is best moeilijk, vind ik. Maar kleinfruit is geweldig makkelijk. Zelfs in mijn kleine, schaduwrijke tuin gaat dat zonder al teveel moeite, uitstekend. Bramen en rode bessen halen de keuken vrijwel nooit, mijn kinderen plukken ze als snack wanneer ze buiten spelen.

Vooral de aalbes/rode bes is makkelijk. De struik heeft een fatsoenlijk plekje nodig, liefst met een aantal uren zon per dag. In de zomer hoef ik er niets aan te doen. In de winter snoei ik een beetje. Hij is ook blij met rijke compost. Er zijn uitgebreide en ingewikkelde beschrijvingen te vinden hoe je ze moet snoeien, compleet met schema’s. Maar die struiken lijken nooit op mijn armetierige exemplaar, dus ik doe het op mijn eigen manier. De jonge scheuten van vorig seizoen zullen komende zomer vruchten dragen. Deze kort je een stukje in. Als je kunt zien waar de knoppen zitten, snoei je ze waar er een knop naar buiten gericht is (een zogenaamd buitenoog).

aalbessenstruik in winter

De twijgen zien er heel anders uit dan het oude hout. De twijgen zijn grijs, maar het oudere hout is donkerbruin.

Takken en gesteltakken die elkaar kruisen haal ik ook weg.

Takken en gesteltakken die elkaar kruisen haal ik ook weg.

Ook wil je de struik open en luchtig houden zodat al de besjes rijp zullen worden.

Mijn exemplaar is nog jong en ik wil graag dat hij hoger wordt, dus meer dan dat doe ik er niet mee. Met oudere struiken kan het nodig zijn om drastischer te snoeien, om te verjongen. Ik zie vaak dat mensen een net over de struiken hangen om het fruit te beschermen van de vogels. Daar begin ik niet aan. De vogels zijn toch niet zo brutaal hier, vanwege mijn katten. En die ene keer dat ze wel komen, zijn ze van harte welkom, wij komen niets tekort. Mijn struik is overigens de cultivar ‘Jonkheer van Tets’. Deze bessen zijn vroeg rijp, dus we kunnen ze nog voor de zomervakantie opeten.

A heart scattered or shattered? Een gebroken hart

Close to work, I saw something bright red and shaped like a heart across the canal. When I walked past, I saw it was a heart made of tulip petals.
The petals had already scattered. It makes you wonder what happened there on this bleak January day, something very romantic or something very sad…

Vlakbij mijn werk, zag ik aan de overkant van de singel iets felroods in de vorm van een hart liggen. Toen ik dichterbij kwam zag ik dat het een hart van tulpenbloemblaadjes was. De bloemblaadjes waren al alle kanten opgewaaid. Ik vroeg me af wat daar gebeurd was, iets heel romantisch of iets heel verdrietigs…tulip heart